مفروض آن است که مجموعه‌ آيات هر سوره، هدفی مشخص و در عين ‌حال قابل تشخيص را دنبال می‌کند. اين نکته نيز غيرقابل انکار است که بسياری از آيات يک سوره ارتباطی روشن و قابل درک با آيات مجاور خود دارند؛ اما با وجود اين، انسجام برخی از آيات به‌راحتی قابل درک نيست و در نگاه اول، گسسته به نظر می‌رسد. حال اين سؤال مطرح می‌شود که بين آيات يک سوره چه نسبتی برقرار است؟ فرضيه تحقيق حاضر آن است که بين آيات گسسته‌نمای قرآن، ارتباط دير‌ياب، اما جذابی وجود دارد که توجه به آن ازيک‌سو موجب ادراک زيبايی سوره و از سوي ديگر، صورت‌بندی محتوای سوره در قالب يک چندضلعی منسجم و هدفمند شکل می‌دهد.

اين تحقيق در قالب بررسی زيبايی‌هاي هندسی بين چهار بخش سوره «فجر» و شناخت زيبايی‌های داخلی هريک از بخش‌ها در چارچوب علوم ادبی، به‌ويژه علم بلاغت و با روش تحليلی درصدد بازخوانی سوره «فجر» و اثبات زيبايی‌شناسی هندسی آن است.