صحیفه سجادیه کهن‌ترین میراث به جای مانده از قرن‌های نخستین اسلام درباره دعاست که تا امروز، مورد توجه ویژه عالمان شیعه قرار گرفته است.
صحیفه سجادیه اگرچه عنوان کتاب دعا را دارد، ولی در جامه دعا، معارف والایی از توحید، معاد، نبوت، امامت و انسان‌شناسی را در آن می‌توان یافت که در کمتر حدیثی به چشم می‌خورد. از سویی، نه تنها اعتلابخش مبدأ ادراکی و معرفتی انسان است، بلکه با تعبیرات لطیف و تصویرهای بدیع از حقایق و روابط غیبی، دل آدمی را از طبیعت، به سوی آستانه حقیقت کشانده و او را در عالمی پر از نورانیت، پاکی، دلدادگی و شیدایی قرار می‌دهد و در یک جمله، باعث تصعید و تلطیف اضلاع وجود انسان، از ادراک، احساس و کردار می‌شود.